Deel 1: ❤️ in actie – de verrassing

Ik zal jullie vandaag al het eerste stuk van ons avontuur laten Lezen. Aangezien het bijna een boekwerk is zal ik het maar in delen plaatsten. Ontzettend leuk om te horen hoe jullie meeleven en sommige al hebben gezocht naar heel wat informatie en/of veel dingen goed hebben raden.☺️

Soms is het woensdagochtend en dan heb je een slechte dag dat heeft iedereen wel eens(een MS’er heeft meestal min 10 x vaker). Op de 23 december was zo’n slecht dag. Ik heb mezelf uit bed getakeld met hulp van thuiszorg gewassen. Jesmay was bij mijn nichtje omdat het vakantie was. De avond ervoor kregen we een appje dat de auto’s naar de garage moesten🤔. Erg vreemd 🤷🏻‍♀️. Richard zou Jesmay ophalen en om 11.00 zou onze gezinsondersteuning komen. Ik had geen afspraken dus ik had bedacht na een paar uurtjes op, wat rommelen en dan ga ik zo weer naar bed. Hoppa, oude lekkere slobber trui aan, haar in een opgepropte knot want wie ziet mij nou😭. Ik hoor mijn oma het nog zeggen: trek altijd je nette ondergoed aan want je weet nooit of je in het ziekenhuis terecht komt.(ondergoed paste overigens netjes bijelkaar藍, en was gelukkig niet te zien op tv). Opeens werd er aangebeld (uiteraard precies toen Richard, Jesmay aan het ophalen was). Ik vermoedde dat het de postbode was en ik dacht de schoonmaakster doet wel open. Helaas gebeurde dat niet omdat ze blijkbaar boven was. Toen werdt er op het raam geklopt. Zo jammer waarom had ik de gordijnen niet dicht gedaan? Zie ik daar een man met z’n een grote harige microfoon staan en die zwaaide vrolijk naar me, dus er was geen ontkomen meer aan. (Waar is dat gat in de grond???). ik moest toch maar de deur open maken aangezien ik gesignaleerd was 😅.

Daar stond opeens Wendy van Dijk voor mijn neus met nog 2 cameramannen met enorme camera’s in hun handen. (Ja camera’s ja ) Ehhh hoi…. Wendy zei dat ze door iemand geschreven waren en of ze binnen mochten komen. Ze waren allemaal veilig getest en alleen wendy was zonder mondkapje. Ik kon ze natuurlijk niet buiten laten staan en liet ik ze binnen. Natuurlijk was ik eigenlijk wel erg nieuwsgierig. Op het moment dat ze een stap over de drempel zetten was mijn huis van hun. Kerstboom wat aan de kant, foto´s werden gefilmd, woonkamer uitgebreid gefilmd, camera´s opgesteld, tafels en stoelen verschoven en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze hadden overigens wel toestemming gevraagd maar je bent gewoon zo overdonderd door alles wat er opeens gebeurd.

Gezellig met wendy op de bank. Trouwens echt een hele leuke aardige dame!

Wendy was zo lief om even te checken of het wel echt oké was. Nadat ik gezenderd was moest ik plaatsnemen op de bank met de kerstboom uit het zicht (want ja het wordt pas in maart uitgezonden, is een beetje gek dan een kerstboom nog in beeld). Als je goed kijkt zie je de kerst kaarten hangen. Ook moest mijn infuus pomp verstopt worden want dat dingen maakte om de minuut geluid. Zelf hoor ik het al niet meer maar de microfoon wel.  Daar begon het hele verhaal. Ik vertelde over onze situatie en Wendy wilde er vanalles over weten. Daarna mocht het verhaal nog een keer vanaf een andere camera hoek. (Wegens Corona hebben de maar 2 camera’s mee om de mensen te beperken).

Na alle vragen beantwoord te hebben (in twee fout). Toen vertelde ze dat er iemand aan hart in actie een brief had geschreven naar aanleiding van de de Bucketlist van mijn blogje. Ze wilde natuurlijk niet vertellen wie. Echt heel erg irritant! Toen was er nog een verassing voor mij, ik hou niet zo van verassingen maar het liever alles onder controlle. (Hoezo autistisch?? Lalala) deze verassing was nog buiten bij de auto en bleek daar te wachten. (Je begint trouwens bijna te denken aan een tropische verrassing maar dit was een Zweedse 😂). Iets helemaal speciaal voor mij. Wendy haalde diegene op en maakt een aankondiging bij de woonkamer deur …….van ….. Joost Findhammer……..

Joost

UHM…. tja ….leuk…..hoi Joost 😬😅 ( wie is dat nou 🤷🏻‍♀️)…… ik had werkelijk geen idee. Dat ook echt iets voor mij, ik herken de verdere buren die niet naast ons huis wonen ook niet. Het leuke was wel dat hij met een dansrolstoel binnenkwam, dat herkende ik dan nog wel.

Blijkbaar had iemand een brief gestuurd. Dus Hart in Actie had bedacht dat ik 4 danslessen kreeg van Joost en zouden we daarna op een speciale locatie de dans uitvoeren. Of ik dat leuk vond en dit wilde. Ik was erg overweldigd, maar natuurlijk zei ik ‘JA’.

Helaas in deze gekke coronatijd heb ik ook de andere kant van televisie meegemaakt. ALLES maar dan ook alles moest nog 2 of 3x opnieuw om vanuit andere hoeken te filmen omdat er maar een beperkt aantal mensen binnen mochten zijn in één ruimte. Wendy noemde dit zelf ook Peppie en Kokkie tv maar het moest toch even gebeuren. Ben ik blij dat ik acteerervaring heb.😅

Tussendoor kwam nog wel even onze gezinsondersteuner binnen, die zoals iedereen, via de tuin binnenkwam. En dus gelijk met haar hoofd vol in beeld was😂. Haar reactie was… ‘uhm moet ik hier nu wel zijn’… verassing😅… just smile and wave👋🏻. Na alles opgenomen te hebben verliet de hele crew weer mijn huis en kwam er een andere dame binnen. Zij ging alles nog een keer uitleggen en vertelde dat als ik dit toch niet allemaal wilde dat dit helemaal niet erg was. Ik had zelf alle regie hierin. Dit was zo ontzettend fijn en belangrijk. Echt complimenten hart in actie ze weten heel goed hoe ze met allerlei soorten mensen om moeten gaan. En houden heel veel rekening met de persoon en probeer ze in alle opties zo min mogelijk te belasten.

Ondertussen dat alles bij mij gaande was werd Richard vastgehouden bij mijn nichtje, want ook daar bleek Wendy na mijn bezoek ook naar toe te gaan. Dit was voor mijn nichtje een de leukste uitdaging en die heeft geen nagels meer over ondertussen😈. Richard dacht dat er gewoon iemand van het programma kwam om over mij te overleggen, maar toen stond dus ook bij hem opeens Wendy voor zijn neus.

Tussendoor appte mijn nichtje nog even dat ze er bijna aankwamen, dat ze even werden opgehouden… toen viel ze wel door de mand. Ik appte terug; ja,ja dat moet ik geloven🧐. Maar zij bekende dat ze wel in het complot zat maar heel stevig volhouden dat ze zeker niet de briefschrijfster was. Conclusie: nog verdachter dus…

Gepubliceerd door ilona45662

Hi Even wat informatie over mij. Ik weet sinds 2 Jan dit jaar dat ik naast bekkeninstabiliteit ook MS heb. MS betekend dat er in je hersenen littekens of ontstekingen zitten. Hierdoor kunnen de signaaltjes van uit je hersenen niet goed gestuurd naar alle andere delen van je lijf. Ook is MS een auto immuun ziekte waardoor je lichaam uit zichzelf de goede cellen aanvalt en stukmaakt. En dat alles zorgt voor nogal wat problemen. Ik heb de primair progressieve vorm, hiervoor is in Nederland helaas nog geen medicatie. Ook betekend dat als er iets uitvalt in mijn lichaam, dat in ieder geval niet meer terug komt zoals het was. Soms komt er wel weer wat aansturing terug en soms helaas niet. Helaas is het in de zomervakantie erg snel gegaan. Ik heb nu hulp van een stok en/of brace nodig om te lopen. En Steeds vaker ook van een rolstoel, dat ligt eraan hoe “goed”het gaat . Groetjes Ilona

4 gedachten over “Deel 1: ❤️ in actie – de verrassing

  1. Heerlijk, zeg!
    Zelf ken ik het Nederlandse televisielandschap niet, maar Wendy van Dijk is me bekend van haar Ushi-periode. Een heel mooie verrassing kreeg je! Mag wel eens…
    Ben benieuwd naar het vervolg!

    Like

      1. In het verre Vlaanderen kunnen we dit SBS6 niet ontvangen op de kabel. Helaas :)!
        Ondertussen probeer ik niet in te storten. Mocht dit toch gebeuren, zul je het horen!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: